(-ਕਈਆਂ ਚੰਗੇ-ਭਲੇ ਮਾਣਯੋਗ ਵੱਡੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਡਿੱਗੇ ਇਨਾਮ ਰਿੜ੍ਹ ਕੇ ਅਜਿਹੀ ਡੂੰਘੀ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਜਾ ਡਿੱਗੇ ਕਿ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਸਾਹਵਾਂ ਤੱਕ ਵੇਖਦੇ ਰਹੇ ਕਿ ਉਹਨਾਂ…
Author: admin
ਭੰਡਾ ਭੰਡਾਰੀਆਂ -ਗੋਵਰਧਨ ਗੱਬੀ
2010-2011 ਦੌਰਾਨ ਮਰਹੂਮ ਭੰਡਾਰੀ ਹੁਰਾਂ ਦਾ ਰੇਖਾ ਚਿਤਰ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਚ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੀਆਂ ਚੌਣਾਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।ਇਹ ਇਕ ਕਿਸਮ ਦਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਵਾਸਤੇ ‘ਕੁੰਭ ਦਾ ਮੇਲਾ’…
ਬੁੱਝੇ ਦੀਵੇ – ਡਾ. ਸੁਰਜੀਤ ਸਿਘ
ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ 1975 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸਾਡਾ ਪਰਿਵਾਰ ਖੰਨਾ ਵਿਖੇ, ਲਲਹੇੜੀ ਰੋਡ ‘ਤੇ ਆਦਰਸ਼ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇੇ ਇੱਕ ਮੁਹੱਲੇ ਵਿਚ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਮਕਾਨ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਿਨ ਦਿਵਾਲੀ ਸੀ।…
ਪੰਜ ਰੁਪੈ ਦੀ ਚੋਰੀ–ਕਰਮਦੀਪ ਗੋਪਾਲਪੁਰ
ਉਮਰ ਕਰੀਬ ਸੱਤ ਅੱਠ ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਣੀ ਆ। ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਛੋਟੀ ਮਸ਼ੀਨ ਨਾਲ ਕਣਕਾਂ ਗਾਹੁੰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਮਸ਼ੀਨ ਚੱਲੇ ਤਾਂ ਵੀ ਰਾਤੋ ਰਾਤ ਇਕੋ ਕਿੱਲੇ ਦੀ…
ਸੂਹੇ ਰੰਗ ਮੁਹੱਬਤਾਂ ਦੇ – ਸਿਮਰਨ ਧਾਲੀਵਾਲ
ਮੀਤ ਅਜੇ ਤੀਕ ਨਹੀਂ ਉਠਿਆ।ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਛੇ ਵੱਜਣ ਵਾਲੇ ਨੇ।ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਸੋਚਿਆ-ਜਾ ਕੇ ਉਠਾਵਾਂ।ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਟਾਈਮ ਹੈ ਸੌਂਣ ਦਾ।ਫੇਰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਤੱਕ ਪਾਸੇ ਮਾਰਦਾ ਰਹੇਗਾ।ਫਿਰ ਅਗਲੇ ਹੀ ਪਲ ਲੱਗਿਆ।ਪਿਆ…
ਕਵਿਤਾ-ਨੱਕਾਸ਼ ਚਿੱਤੇਵਾਣੀ
ਰੋਣਾ ਰੋਕੇ ਮਾਂ ਦੇ ਗਲ ਲੱਗ ਜਾਣਾ | ਬਚਪਨ ਹੁੰਦੈ, ਏਦਾਂ ਦਾ ਮਰਜਾਣਾ || ਕੌਡਾਂ ਖੇਡਣਾ, ਛੂਹਣ-ਛਪਾਈ, ਲੁਕਣ-ਮੀਟਣੀ, ਲੁਕ-ਲੁਕ ਮਿੱਟੀ ਖਾਣਾ | ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਝਿੜਕਾਂ ਸੁਣ ਸੁਣ ਕੇ ਵੀ, ਮਿੱਟੀ…
ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ-ਨਬੀਲ ਨਾਬਰ
ਪੱਲੂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਇਆ ਜਾਵੇ ਦਰਸ਼ਨ ਤੇ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਵਾਅਦਾ ਓਦੋਂ ਵਾਅਦਾ ਹੁੰਦਾ ਜਿਸਲੇ ਤੋੜ੍ਹ ਨਿਭਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਐਸੇ ਦਸਤਰਖ਼ਾਨ ਤੇ ਲਾਹਨਤ ਭੁੱਖਾ ਸੌਂ ਹਮਸਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਬਣਦਾ ਹੱਕ ਜੇ ਲੈਣਾ ਹੋਵੇ ਫੇਰ…
ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਮਰਨਾ–ਮਾਰਥਾ ਮੇਦੇਰੋਸ
ਹੌਲ਼ੀ–ਹੌਲ਼ੀ ਮਰਨਾ ਹੌਲ਼ੀ-ਹੌਲ਼ੀ ਮਰਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਦਤਾਂ ਦੇ ਗੁਲਾਮ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਰੋਜ਼ ਇਕੋ ਹੀ ਸਫ਼ਰ ‘ਤੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਤਰਤੀਬ ਨਹੀਂ ਬਦਲਦੇ ਜੋ ਰੰਗ-ਬਰੰਗੀਆਂ ਪੁਸ਼ਾਕਾਂ ਨਹੀਂ ਪਹਿਨਦੇ…
ਚਾਰ ਗ਼ਜ਼ਲਾਂ -ਵਿਜੇ ਵਿਵੇਕ
1 ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ ਮੈਂ ਤਾਂ,ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਵੀ ਪਰਵਾਹ ਨਹੀਂ ਹੈ,ਕੋਈ ਕੀ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਬਹੁਤ ,ਪਰ ਮੌਤ ਦੀ ਵੀ…
ਘੜੇ ਦੀ ਮਛਲੀ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ: ਰਾਜਬੀਰ ਰੰਧਾਵਾ (ਰੋਜ਼ੀ ਸਿੰਘ)
ਘੜੇ ਦੀ ਮਛਲੀ ਤੋਂ ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ: ਰਾਜਬੀਰ ਰੰਧਾਵਾ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿੰਨੀਆਂ ਹੀ ਸਦੀਆਂ ਪੰਜਾਬਣਾਂ ਆਪਣੇ ਚਾਵਾਂ, ਵਲਵਲਿਆਂ ਤੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਦੇਹੀ ਦੀ ਧੂਣੀ ਹੇਠ ਹੀ…
